tagal…

Ay, ay, ay… akalain mo sa sobrang bored ko halos apat na buwan pala akong absent sa blog na ito? Di man lang ako nag-update kahit simpleng tuldok manlang sana diba? Ang bad ko talaga…

Ano ngabang magandang update? Hayun nanganak napo ako, at pwedeng-pwede konang namnamin ang gumuguhit na lasa ng mountain dew ulit (ang babaw kono?) I got a healthy baby boy. Super cute nya syempre mana sa akin e! ahaha. Medyo iyakin ngalang (di mana sakin) lol… sumpungin baga. ganun.

So kamusta nman ang bagong Ina? Nag-aadjust papo. Hehe Actually isang buwan na ang nakalipas at hanggang ngaun eh nasa adjusting period pa. Wala ng direchong tulog ngaun, bawal na. haha. Pero syempre masaya ang feeling. Masaya na kelangan mong magising every 2 hours para mag change ng diapers, magpadede, at mag hele ng bata. Ay kakaibang experiece grabe to the max.. try nyo… hehe

Dito nalang muna, tapos na lunch break ko e!

Advertisements

I’ve been running about 4 or 5 blogs including friendster almost every other day, but I can’t still keep myself busy. Nabobored parin ako, huhuhu… Kahit nga minsan, uninteresting na mga pinagsusulat ko, lumipas lang ang oras at matapos lang ang isang buong araw.

FYI, I have an 8-5 full time Monday to friday. Yep. Nabobored lang siguro talaga ako. I’m okey nman sa work, nagagawa ko lahat ng mga chores ko including job of others. Madami akong work, malamang sa sobrang organized ko eh napakabilis matapos. Ayaw ko kasi ng babagal-bagal regarding work, I hate delays, pendings and messy works. Tinatapos ko lahat ng pwedeng tapusin.

mountaindew.jpgKaya hayan tuloy pagdating ng hapon, hihikab-hikab ako at halos nakatunganga nalang sa harap ng monitor at nagpipilit na magpaka busy. Waaaa… Bawal pa naman ang kape sa panahon na ito. Oh why, oh why. Hinahanap hanap din ng bud taste ko ang lasa ng aking paboritong Mountain Dew…. Waaaaaaaa Help me Lord. Kung dilang ako buntis lalaklakin ko buong bote nayan…

phonepanda.jpgA very fine (so loud) young lady (stupid biatch), called in the office and looking for this particular person. She only know the first name, me family emergency daw at kelangang patawagin ko si Pedro ke Maria. Family emergency? Ni Hindi alam ang last name. Pwede ba un? Duh!!! Ang taray pa talaga, as in tumawag ng 4 times kung na check kona kung nahagilap kona ang peste.

Okey eto nman akong si magandang matulungin, okey okey,,, matulungin nalang wag ng maganda baka daming kumontra… hinanap at hinagilap ko ang PedRo na ito na me family emergency daw. Aba-aba-aba! Hindi pala pumasok ang kolokoy. Tae nila. E bkit hindi daw alam sa kanila na wala sya dito sa work?

Aba malamang hindi family emergency ung tinawag ng Ale, kabit or #2 emergency. Bwahhahha… Tinawagan ko ung girl sabi ko wala sya dito sa work at di pumasok… try nya kakong tawagan sa bahay nila… bwhhehe… Binagsakan ako ng phone ng Atche!

Nagmumuni-muni ako habang inaantay kong datnan ako ng antok. Susme, pahirapan naman kasi ngayon sa pag huli ng good timing para makatulog ng mahimbing. Kelangan, pakanta-kanta muna ako para makatulog ang bebe ko sa tyan at ng makatulog nadin sya. Buti nalang kahit anong kanta e wala syang reklamo. Yung iba kc lalo daw maninipa pag ayaw ung kanta or wala ka sa tono ng kanta. Bwahha…

Mabalik tayo sa aking pagmumuni-muni; hayun na nga ang utak ko’y kusang naglakbay sa nakalipas, diko alam bat yun pa ang napili nyang balikan sa dinami-dami nman na pwedeng balikan. Susme, yun pa nman ang nakaraan kona kung pwede kolang burahin ng liquid paper e ginawa kona.

Tandang-tanda ko e Grade four ako nun. Araw-araw e meron syempreng Flag Ceremony. Bayang magiliw, panatang makabayan at pilipinas kong mahal ang nasa program everyday. Parang di ata ako nag breakfast nung araw nayun kaya nung nakanta na kami ng ating Pambansang awit e medyo hilo-hilo na ang pakiramdam ko. Pero ang gandang timing pare nung nasa huling linya na kami ng kanta “Ang Mamatay ng dahil Sayo”, ako ay biglang natumba, na black-out, nawalan ng malay o kung ano mang tawag dun.

Continue Reading »

49.jpgBakit ngaba merong mga bagay bagay na kehirap hirap itapon, ibasura o kalimutan nalang basta-basta? I’m one of those people who believe in saying na “past is past”, especially in a relationship. Eh bakit hanggang ngaun andun parin sa isang sulok ung mga letters na pinaglumaan na ng panahon? Tingin mo one of these days o sa malamang sa paparating na henerasyon me magkakainterest sa love story ko? Nyhahah!

Continue Reading »

Pang ilang blog kona ba ito? Bakit di ako nagsasawa? Bakit sulat ako ng sulat ng mga bagay ng tila wala namang katuturan? Gagi, dika nga sure kung me magbabasa o balak magbasa nito e! di kaya nagsasayang ka ng space sa www? Putek libre nman why not diba?

Isang araw madidiscover din ng kusa ang site na ito, ng mga tao.. kundi tao ng mga ipis, ng daga, ng sawa, kulugo at kung ano-ano pa. Kung wala talgang pag-asa edi tepokin nalang natin diba? Ke dali dali namang gawin nun. O malamang sa malamang ang wordpress na ang kusang mang tepok nito… hehehe…

Oh eh bakit ngaba naisipan kong magtayo ulit ng liga este ng open ng site dito sa wordpress? Obcurs, libre… malamang sa malamang isang araw magsasawa ako sa yearly payment ng aking website at matitigok din sya isang araw ne?

Continue Reading »