Let’s call it Sentimental Value…

February 20, 2008 in Pagpapatuloy

Bakit ngaba merong mga bagay bagay na kehirap hirap itapon, ibasura o kalimutan nalang basta-basta? I’m one of those people who believe in saying na “past is past”, especially in a relationship. Eh bakit hanggang ngaun andun parin sa isang sulok ung mga letters na pinaglumaan na ng panahon? Tingin mo one of these days o sa malamang sa paparating na henerasyon me magkakainterest sa love story ko? Nyhahah!

Ewan koba, I did try to disposed them na, pero nung patapon na bigla ko nalang tinabi. Parang me kung anong lubid ang nagbibigkis sa akin at sa mga old stuff nayun. Remembrance kung baga. Pero para saan? Diko din alam ang sagot sa mga yan. Basta kung sakaling gusting basahin ni Asawa ko un, okey lang. Sya nga me mga pictures pang kasama e! Nyhahah! Ang mahalaga nman dun e pati ung mga remembering naming dalwa e naitago korin kaya patas ang laban.

Pati mga text message nga naming nai-save ko e! And tindi no? buti nlang year 2005 eh uso na ang blogging.. hahah! Edi nilagay ko sa blog lahat ng convo namin. Ob curs nman nka private un. Kaya walang chance ang gma sismosa para makichismis sa mga text message naming since nagging mag jowa kami. Basta maging mabait lang sana ang blogger at wag mawala ng basta basta para nman maisave kopa somewhere around www.

Me blog din pala ako sa friendster at nagawa ako ng entry once in a while. Ala man lang nagkalakas ng loob mag comment, taena, buti nlang me avid reader ako.. nyhahha.. pano nman, imbes na mag comment dun mismo sa blog e mag sesend pa un ng message private o kaya sa YM. Pahirapan tlga sa mga fans ngaun dun ne! hahah! Kebs koba at least alam ko na me nag babasa. Utakan ngalang, ayaw magpakilala.

Napalayo ata sa title ng entry ko. Ang weird ng feeling ko ngaun, inaantok ako na nagugutom at tinatamad. Hay dito na muna baka makain kopa keyboard ko…